اکبر گنجی

زمانه:

 اکبر گنجی، در مقاله‌ی «پیشینه‌ی نظریه علمای ابرار در دوران اخیر»، نقدهای وارد بر نظریه‌ی امامت فعلی شیعیان را بازگو کرده است. به این ترتیب، خواننده‌ای که قسمت ششم مقاله‌ی «امام زمان به چه کار فقها می‌آید؟» را می‌خواند، برای ادامه‌ی بحث، باید مقاله‌ی بعدی را هم که همزمان منتشر شده است، از نظر بگذراند.

شاید گمان رود که غالیان جریانی متعلق به قرون گذشته است. اما متاسفانه باید اعتراف کرد که تشیع فعلی، تشیع غلات است.

تشیع برساخته‌ی اینان، امام‌اش همان انسان کامل عرفاست، با این تفاوت که غالیان کنونی برای افزایش قدرت و کرامات امامان، نظریه‌ی انسان کامل عرفا را بسیار فربه کرده‌اند. برای تثبیت این مدعا، به برساخته‌های یکی از فلاسفه و عرفا و فقهای کنونی حوزه‌ی علمیه قم، یعنی آیت‌الله جوادی آملی، استناد خواهیم کرد.

آنچه در پی می‌آید، مدعیات فقیه، فیلسوف و عارف حوزه‌ی علمیه‌ی قم است.

چهارده جلد از تفسیر قرآن ایشان تاکنون منتشر شده است. گزارش ما صرفاً محدود به تفسیر چهارده جلدی او است.

به احتمال زیاد، نواندیشان دینی این کتاب را نخوانده‌اند، اما پخش درس‌های مختلف ایشان از سیمای جمهوری اسلامی، حاکی از آن است که آرای آیت‌الله جوادی آملی از طریق رسانه‌های دولتی، و شاگردان‌اش، در سطحی وسیع منتشر می‌شود.

ممکن است به دلایل مختلف، افراد به نظرات ایشان عنایت نداشته باشند، اما آرای او، یکی از پشتوانه‌های مهم نظریه سازی دینی برای نظام سیاسی حاکم است.

۱- ائمه برتر از پیامبران و صالح کننده آنان

اگر تعارفی که برسازندگان تشیع رسمی با پیامبر گرامی اسلام دارند نادیده گرفته شود، آنان، امامان خود را از همه‌ی انبیای الهی بالاتر به شمار می‌آورند. جوادی آملی می‌گوید:

«اهل بیت عصمت و طهارت انواری هستند که مردم در پرتو هدایت آنان خدا را می‌شناسند و به بهشت دست می‌یابند، پس آنها عقل منفصل امت و جامعه هستند، از این رو هنگام زیارت به آن ذوات نورانی عرض می کنیم: السلام علی من به یعبد الرحمان، و این سخن مجاز نیست...

رسول اکرم در بیانی نورانی، که ناظر به مهیمن بودن آن حضرت بر سایر پیامبران است، فرمود: همه‌ی پیامبران زیر پرچم من هستند: آدم و من دونه تحت لوائی یوم القیامه. با این بیان، سبقت امیر مومنان بر پیامبران پیشین را نیز می‌توان ثابت کرد، زیرا طبق آیه شریفه مباهله، آن حضرت نفس و جان رسول اکرم است، چنان که از انضمام این دو نکته به روایتی که درباره‌ی عظمت صدیقه ی طاهره نقل شده، جایگاه رفیع آن حضرت در میان پیامبران و اولیای الهی روشن خواهد شد.

آن حدیث شریف این است که اگر امیر مومنان نمی‌بود، برای همسری حضرت فاطمه کفوی نبود و غیر از امام علی بن ابی طالب هیچ‌کس شایستگی آن را نداشت که حضرت زهرا به عنوان همسر از او اطاعت کند:

«لو ان الله تبارک و تعالی خلق امیر المومنین لفاطمه ما کان لها کفو علی ظهر الارض من آدم و من دونه.» براین اساس، بعید نمی‌نماید که اگر سایر انبیا خواهان لحوق به مقام عترت باشند که مهیمن بر مقام آنهاست، دستیابی آنان به لحوق این مقام- مدتی طول بکشد، یا مراحلی بگذرد...

اولین فیض صادر یا ظاهر از حق تعالی، نور این خاندان بود و دیگران در مراحل پایین‌تر و در پرتو و در شعاع آن نور اول‌اند و سرانجام ممکن است در آخرت به آنان ملحق شوند...[پس برهان ما این است]

الف- اهل بیت عصمت نور واحدند

ب- در داستان حضرت خلیل دعایی مأثور است که خواهان لحوق به صالحان است و چنین مضمونی از حضرت علی بن ابی طالب نقل نشده است

ج- برهان عقلی بر صادر یا ظاهر بودن اهل بیت طهارت در دسترس هست، ولی چنین دلیلی درباره‌ی حضرت خلیل خدا نیست

د- هر کس در آخرت از صالحان باشد حتماً در دنیا نیز از صالحان خواهد بود، بنابراین، آنچه درباره‌ی حضرت ابراهیم و حضرت امیر مومنان وارد شده تفاوت دارد¹.»

برساختن «تشیع غالی» نیازمند ادعاهایی بیش از این است. لذا ادعا می‌شود قبل از اینکه حضرت آدم خلق شود، علی بن ابی طالب، پیامبری پیامبر گرامی اسلام را تصدیق کرده است:

«حارث بن عبدالله همدانی از حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب نقل کرد که آن حضرت فرمود... من بنده ی خدا و برادر رسول خدا و اولین تصدیق کننده‌ی او بودم. من او را در حالی که آدم بین روح و جسد بود، تصدیق کردم: «صدقته و آدم بین الروح و الجسد» (بحار، ج 39، ص ۲۴۰، ح ۲۸) کسی که قبل از آدم رسول اکرم را به نبوت و رسالت تصدیق می‌کند انسان کامل است که در برابر کامل‌تر از خود قبل از تحقق آدم مصدقانه و صادقانه قرار می‌گیرد².»

۲- قرائت وحی به محض تولد و آوردن اسرار و علوم الهی با خود

امام حسین، همچون عیسی بن مریم، به محض تولد به قرائت وحی پرداخته است و اسرار و علوم الهی را با خود به دنیا آورده است:

«خلیفه الله کسی است که تغذیه‌ی علمی و عملی او از تعلیم اسماء تأمین می‌شود... از این رو وقتی محمدبن حنفیه انسان کاملی چون امام حسین را وصف می‌کند افزون بر بیان سه خصوصیت: «اعلمنا علماً، اثقلنا حلماً و اقربنا من رسول الله رحماً (۱- از همه‌ی ما عالم‌تر است ۲-در فضیلت‌های عقل عملی از همه‌ی ما حلیم‌تر و بردبارتر است ۳- از همه‌ی ما به رسول الله نزدیکتر است) دو وصف دیگر را نیز بیان می‌دارد که برتر از زمان است:

نخست این که، او پیش از آن که آفریده شود فقیه بود: کان فقیها قبل ان یخلق، یعنی اسرار و علوم الهی را به همراه خود آورده و آنها را از کسی نیاموخت، بلکه به مکتب نرفته، با غمزه، مسأله آموز صدها مدرس شد. دوم این که، پیش از آن که به زبان بیاید وحی را قرائت کرد: و قرأ الوحی قبل ان ینطق، یعنی پیش از این که وحی به مقام لفظ تنزل کند و در کسوت کلمات و حروف درآید معلوم آن حضرت بود و یا پیش از آن که آن حضرت به سن تکلم بالغ شود، همانند عیسی آشنای به وحی بود، بدون آن که نیازمن مکتب و آموختن از راه سمع و بصر باشد³.»

جوادی آملی در تفسیر آیه ۱۲۴ سوره بقره، بحث مبسوطی ارائه کرده است که خداوند حضرت ابراهیم را در سن کهولت، پس از آزمایش‌های بسیار سنگین به امامت منصوب کرد. برای اینکه آن آزمون‌ها، زمینه سازی اعطای مقام امامت‌اند.

اولین آزمون ابراهیم، افکنده شدن به درون آتش انبوه و پر حجم بود. دومین آزمون سخت تر از آزمون اول بود. ابراهیم در پیری صاحب فرزند شد. خدا به او فرمان داد تا سر فرزند خود را با چاقو از بدن جدا کند. در آن شرایط دشوار، ابرهیم از غیرخدا منقطع شد، تمام نیاز وجودی‌اش معطوف به خدا گشت، «آنگاه مقام امامت بهره‌ی او شد⁴.

حال خوب است جوادی آملی و دیگر مدعیان به این پرسش پاسخ گویند:

دو امام هفت ساله (امام نهم، امام جواد، و همچنین امام دهم، امام هادی) پس از پشت سر نهادن کدام آزمون سخت، در هفت سالگی، مقام امامت، برای آنها حاصل شد؟

کودک هفت ساله چگونه «انسان کامل» و «ولی الله» می‌شود؟

۳- نازل شدن روح القدوس فقط بر پیامبر اسلام و ائمه

ادیان دارای متافیزیک بسیار بزرگی هستند که با جهان شناسی کهن سازگار است، اما پذیرش این متافیزیک نامدلل و باور نکردنی، برای دیندارانی که در دوران مدرن زیست می‌کنند، بسیار دشوار است.

این متافیزیک، گره‌گشای هیچ‌یک از مسائل ایمانی نیست، چه رسد به مسائل حیات جمعی.

روح القدوس، یکی از باورهای متافیزیکی گذشتگان است. اما برسازندگان تشیع کنونی، از این باور متافیزیکی هم به سود غالی‌گری بهره می‌جویند:

«فرشته‌ای بزرگ‌تر از جبرییل و میکاییل، که تأیید به آن از مختصات برترین انسان‌های کامل، یعنی رسول اکرم و اهل بیت عصمت و طهارت است و بر پیشینان نازل نشده است، مطابق روایات متعددی پس از آن که فرشته‌ی مزبور برای اولین بار از آسمان هبوط یافت و بر رسول گرامی نازل شد، به آسمان صعود نکرد و هم اکنون با وصی دوازدهم آن حضرت، حضرت حجه بن الحسن العسکری همراه است⁵.»

اینها سخنان یکی از فلاسفه حوزه‌ی علمیه قم است. تمام مدعیات با چند روایتی که غلات ساخته‌اند، مدلل می‌شود.

۴- آگاهی ائمه از تمام کارهای روزانه مردم جهان و باطن افراد

فعل خداوند در عالم هستی از طریق قلب ائمه‌ی شیعیان در جهان جاری می‌شود. این اولین دلیل اطلاع ائمه از تمامی کارهای مردم جهان است.

دومین دلیل، این است که باطن افراد، حوزه‌ی عمل ائمه است. پس باطن هیچ‌کس بر امام پوشیده نیست.

سومین دلیل این است که تمام فرشتگان روازنه به خانه ائمه می‌آیند و می‌روند و تمام اخبار جهان را به اطلاع ایشان می‌رسانند:

«باید از محدوده‌ی کار خود که باطن افراد است با خبر باشد⁶.» «خداوند هر کاری را در عالم اراده کند، از قلب امام می‌گذراند و امام با این روش از امور عالم آگاهی می‌یابد...قلب امام آشیانه‌ی اراده‌ی الهی است، از این رو امام از آنچه در جهان می‌گذرد آگاه است⁷.»

یک دسته از روایات: «شئون معنوی امام را بیان می‌کنند، مانند آگاهی امام از اعمال مردم و شهادت او بر آنها، عرضه و ارائه اعمال مردم به پیشگاه امام در هر بامداد و شامگاه و واسطه‌ی فیض بودن امام و اینکه نیل دیگران به کمالات و فیوضات و مقامات به برکت امامت امام است⁸.»

«ائمه نه تنها شئون ظاهری جامعه را رهبری و هدایت می‌کنند بلکه آنان بر روح و جان افراد نیز احاطه علمی و اشراف حضوری دارند، از این رو از عقاید و اخلاق و اعمال دیگران آگاهند و آنها را می‌بینند⁹.»

۵- ائمه درهای علم و بهشت

شیعه غالی، ائمه را به «درهای علم و حکمت» و «بهشت» تبدیل می‌کند که بدون آنها کسی نمی‌تواند وارد بهشت شود:

«نه در علوم ادبی می‌توان بهره‌ی صحیح از قرآن بدون حدیث اهل بیت برد... و نه در دانش‌های فقهی و حقوقی چنین بهره‌ای ممکن است و نه در معارف حکمی و کلامی میسور و نه در مشاهد عرفانی مقدور است... انسان کامل معصوم که امروز در مدینه‌ی علم و حکمت نبوی است، فردا در بهشت رضوان الهی است. آیا ممکن است کسی از غیر در بهشت بتواند وارد شود؟¹⁰.»

در این برساخته، ائمه به تنها «در ورودی بهشت» تبدیل می‌شوند. بدین ترتیب، غیرشیعیان، که اکثریت مسلمان‌ها را تشکیل می‌دهند، وارد بهشت نخواهند شد. سپس غلو را افزایش داده و مدعی می‌شود که بدون ائمه، مکاشفات عرفانی امکان‌پذیر نیست.

یعنی مولوی و ابن عربی و غزالی و دیگر عارفان سنی مذهب، هرچه در این زمینه گفته‌اند، کذب محض بوده است، چه رسد به عارفان یهودی و مسیحی.

جالب آن است که فقیهان، متکلمان و مفسران مسلمان، نظریه‌ی انسان کامل عرفای اهل سنت را گرفتند تا ائمه را مصداق حقیقی آن نظریه معرفی کنند.

در گام بعد، به آنها گفته می‌شود، بدون توسل به ائمه، و دستگیری آنان، مشاهدات عرفانی مقدور نیست.

۶- ائمه تنها راه فهم و تفسیر قرآن

برسازندگان تشیع کنونی، در غلو گوی سبقت از همه‌ی غالیان گذشته ربوده، مدعی می‌شوند بدون ائمه، کسی قادر به فهم مسائل کلامی و فلسفی نیست، تا چه رسد به فهم قرآن. اگر کسی از سر انصاف به تفسیر های شیعیان و تفاسیر برادران اهل تسنن بنگرد، ناصواب بودن این مدعا بر او آشکار خواهد شد.

جوادی آملی می‌نویسد:
«آنان که بی‌«عترت» در پی فهم قرآن‌اند، رویا را تجزیه و ترکیب می‌کنند و چنین می‌پندارند که با کتاب لغت می‌توان آن را تعبیر کرد¹¹.» «آگاهی از تأویل، پیوند تنگاتنگ با اهل بیت عصمت و طهارت را می‌خواهد که راسخان در علم‌اند¹².»

«اهل بیت عصمت و طهارت تالی تلو و «ثانی اثنین» قرآن‌اند و هرگز از آن جدا نمی‌شوند... چون آنان مصداق کامل «مطهرون» هستند، به عالی‌ترین معارف قران کریم دست یافته‌اند¹³.»

از سنی‌ها بگذریم، تفاسیری که نواندیشان معتقد به حقوق بشر، دموکراسی و آزادی از قرآن ارائه می‌کنند، با روایات منقول از ائمه به شدت تعارض دارد.

نواندیشان دینی ایران، برای آن که به تفسیری سازگار با مدرنیته از قرآن دست یابند، روایات ائمه را کنار نهاده‌اند.

۷- همه‌ی علوم محصول برکت ائمه هستند

«علم کوثر روانی است که از سینه به گوش مخاطب جاری می‌شود، و چون همه علوم به برکت خاندان عصمت و طهارت است یکی از القاب نورانی امام زمان «ماء معین» است، زیرا در حقیقت، آن حضرت آب حیات بشریت است¹⁴.»

۸- رجعت: دوباره زنده شدن ائمه و انتقام گرفتن از قاتلان خود

رجعت یکی از باورهای شیعیان است. یعنی برخی از مظلومان و ظالمان، قبل از قیامت، پس از ظهور امام زمان، دوباره زنده خواهند شد تا از مظلومان و ستمکاران انتقام بگیرند.

رجعت یکی از فروع اعتقاد به مهدویت است. مجلسی در بحار الانوار ج ۵۳ بیش از ۱۸۰ حدیث در اثبات رجعت نقل کرده است. حر عاملی در كتاب الایقاظ من الهجعه بالبرهان علی الرجعه، حدود ششصد آیه و روایت به عنوان شاهد و مثبت رجعت نقل کرده است. كلینی، صدوق، شیخ مفید و شیخ طوسی هم از جمله افرادی هستند که کتاب‌هایی در این زمینه تالیف کرده‌اند.

مطابق روایات، علی بن ابی طالب و حسین بن علی به دنیا رجعت خواهند کرد، پس از انتقام گرفتن از دشمنان خود، قرن‌ها در جهان فرمانروایی خواهند کرد.

جوادی آملی در این زمینه می‌نویسد:
«بازگشت همه امور به سوی خداست: والی الله ترجع الامور... تفسیر این آیه در برخی از روایات به رجعت یا ظهور حضرت مهدی نوعی تفسیر به باطن است... اهل بیت نبوت این آیه را گاهی به روز قیامت تفسیر کرده‌اند و زمانی به رجعت و گاهی به ظهور حضرت مهدی، و نظیر چنین تفسیری از ائمه اطهار در آیات قران فراوان است¹⁵.»

این اندیشه در جهان اسلام مخالفان جدی داشته است. فردی به ابن عباس می‌گوید برخی از مردم عراق بر این باورند که علی بن ابی طالب پیش از قیامت دوباره زنده خواهد شد. ابن عباس در پاسخ می‌گوید: آنان دروغ می‌گویند، به جان خودم سوگند اگر علی پیش از قیامت زنده می‌شد ما زنانش را نکاح نمی‌کردیم و میراثش را قسمت نمی‌نمودیم¹⁶.

انتقام گرفتن از فرزندان قاتلان امام حسین، یکی دیگر از فروع مهدویت است.

جوادی آملی در این خصوص می‌نویسد:
«امام باقر یا امام صادق فرزندان قاتلان سیدالشهداء را از مصادیق ظالمان برشمرده است. سر این تطبیق برپایه‌ی روایاتی که کشته شدن فرزندان قاتلان امام حسین به دست مبارک قائم آل محمد را بیان می‌کند آن است که آنها از کرده‌ی پدران‌شان خشنودند و به آن فخر می کنند¹⁷.»

اول: تاکنون دلیلی بر صدق وجود امام دوازدهم اقامه نشده است

دوم: هیچ دلیلی برای صدق رجعت (زنده شدن امامان و ظالمان در دوران ظهور امام زمان) وجود ندارد

سوم: آیا کشتن نوادگان قاتلان امام حسین و امام علی، پس از هزاران سال، اخلاقاً و به لحاظ حقوقی قابل دفاع است؟

چهارم: دین برای صلح و دوستی است، یا برای جنگ افروزی و انتقام گیری از نسل‌های بعدی، به جرم پدران‌شان؟

۹- تطبیق آیات قرآن بر ائمه

تطبیق آیات قرآن بر ائمه امری است که موجب اعتراض اهل تسنن در طول تاریخ شده است.

می‌گویند:
«غیب چیزی است که با هیچ یک از حواس عادی و یا حواس مسلح قابل درک نباشد و در مقابل حضور و شهادت است و مصادیق فراوانی دارد و اگر در بحث روایی مفسران شیعه عنوان غیب، بر حضرت مهدی تطبیق شده است، از قبیل بیان مصداق است، نه تفسیر مفهوم، و از باب نمونه است، نه حصر. و مستند آن نص مورد قبول امامیه است، گرچه دیگران آن را نپذیرند. بنابراین، آنچه آلوسی به پیروی از امام رازی گفته است: «زعمت الشیعه انه القائم وقعدوا عن اقامه الحجه علی ذلک» (روح المعانی، ج ۱، ص ۱۰۷) ناصواب است¹⁸.»

«این گونه احادیث در تفاسیر روایی شیعه «تطبیقی» است، نه «تفسیری»، چنانکه مقصود، بیان برخی مصادیق است، نه حصر و تخصیص عام یا تقیید مطلق، و از این رو طعن امام فخر رازی بر شیعه به این که «تخصیص مطلق بدون دلیل، باطل است» (تفسیر کبیر، ج ۲، ص ۳۱)، بی‌مورد است.

مفسران شیعی نمی‌گویند: لفظ غیب در این معانی (مانند قیامت، رجعت و قیام حضرت مهدی به کار رفته یا مصداق آن منحصر به اینهاست، بلکه گفته‌اند: معنای غیب، جامع و کلی است و برخی از مصادیق آن در قرآن و برخی در کلمات معصومان بیان شده و امور یاد شده برخی از مصادیق غیب است، نه مفهوم آن¹⁹.»

«جمله این ما تکونوا یأت بکم الله جمیعاً ان الله علی کل شیء قدیر (بقره، ۱۴۸) ناظر به اصحاب حضرت ولی عصر است. آنان ۳۱۳ نفرند. هرگاه به این تعداد، افراد واجد شرایطی پیدا شدند، خدای سبحان آنها را در هر جا باشند گرد می‌آورد تا به حضور حضرت حجت مشرف شوند و آن حضرت حکومت جهانی خویش را تشکیل دهد²⁰.»

۱۰- امام زمان مصداق انسان کامل

«گذشته از براهین عقلی بر ضرورت وجود انسان کامل و تام معصوم در هر عصر و دوره‌ای، شواهد متقن نقلی فراوانی بر حضرت مهدی شخصی نه نوعی و قائم غائب نه غائب صرف، و موجود موعود، نه موعود محض دلالت دارد²¹.»

مدعی فراموش کرده است، اولاً باید انسان کامل را تعریف کرده و ویژگی‌های آن را ذکر کند. «انسان کامل» شیعیان، نا انسان است. همه آدمیان خرقه تر دامن و سجاده شراب آلوده‌اند. همه‌ی آدمیان، کاملاً انسان هستند، نه «انسان کامل»:

جایی که برق عصیان بر آدم صفی زد
ما را چگونه زیبد دعوی بی گناهی

ثانیاً: «با کدام براهین عقلی» ضرورت وجود انسان کامل اثبات شده است؟

ثالثاً: به فرض آنکه نیاز به وجود انسان کامل اثبات شود، و به فرض آنکه «مهدی موجود موعود» اثبات شود، متافیزیک، تعیین مصداق نمی‌کند. با چه روشی اثبات شده که امام زمان، انسان کامل ۱۲۰۰ سال اخیر و آینده است؟

۱۱- امام زمان و به زیر سلطه درآوردن یهودیان و مسیحیان

«اختلاف در دنیا پایانی ندارد و حتی در زمان ظهور حضرت ولی عصر نیز اختلاف هست، زیرا کفر، نفاق و یهودیت و مسیحیت، گرچه خاموش و زیر سلطه‌ی حکومت اسلامی است و یهودیان و مسیحیان جزیه می‌پردازند، اما حضور و اقدام نیز دارند و سرانجام نیز حضرت مهدی به دست مخالفان تبهکار به شهادت می‌رسد²².»

«کامل‌ترین مرحله‌ی علم شهودی و اخلاص در عمل نیز زمان خضرت ولی عصر ظهور می‌کند و در آن روز، دین حق بر ادیان باطل غلبه مطلق می‌یابد²³.»

تصویری که اینان از حکومت امام زمان عرضه می‌دارند، هیچ نسبتی با کثرت‌گرایی، حقوق بشر، دموکراسی، و آزادی ادیان ندارد.

غیر مسلمین، یا باید مسلمان شوند، و یا اینکه در عین ذلت در زیر سلطه حکومت اسلامی، جزیه بپردازند. این تصور که «دین حق» در زمان امام زمان بر «ادیان باطل» غلبه‌ی مطلق می‌یابد، بلادلیل است.

پیروان ادیان هرچه دلیل در انبان داشته‌اند، به یک‌دیگر عرضه کرده‌اند، اما هیچ‌کس دلیل دیگری را نپذیرفته است.

به تعبیری، به تکافوی ادله، رسیده‌اند. مگر آنکه گفته شود، غلبه‌ی مطلق اسلام بر یهودیت و مسیحیت و دیگر ادیان، غلبه‌ی نظامی است، نه غلبه‌ی فکری، متکی بر گفت‌وگو و اقامه برهان و دلیل.

۱۲- سرایت عصمت از ائمه به خانواده ائمه

شیعه غالی تا کنون حتی یک دلیل بر عصمت انبیأ اقامه نکرده است²⁴. بعد، این ایده‌ی بلادلیل را به ائمه سرایت دادند و مدعی «عصمت ائمه» شدند.

حال گام مهم بعدی برداشته می‌شود. عصمت ائمه، به برخی از اعضای خانواده‌ی آنها هم منتقل شده است:

«هیچ دلیلی بر انحصار «ولایت» و «عصمت» در امامان معصوم نیست، از همین‌رو می‌توان گفت زینب کبرا و حضرت ابوالفضل العباس نیز در حد خود معصوم و ولی الله بوده اند²⁵.»

کارخانه شیعیان غالی اگر به همین سرعت معصوم تولید کند، چندی نخواهد گذشت که ولی فقیه را هم معصوم اعلام خواهند کرد، چون به صراحت نوشته‌اند که «هیچ دلیلی بر انحصار ولایت و عصمت در امامان» شیعیان وجود ندارد. آیا آوردن نام آقای خمینی در کنار نام یاران امام زمان، مقدمه‌ی معصوم‌سازی جدید نیست؟

«حضرت ولی عصر نیز هنگام ظهورشان سیصد و سیزده نفر یاور ویژه دارند و هر یک از آنان دست‌کم مانند حضرت امام خمینی است. آنان در رکاب آن حضرت و با رهنمود وحیانی وی توان اصلاح تمام جهان را دارند²⁶.»

نتیجه
پیش از آنکه به داوری درباره‌ی تشیع غالی امروزین پرداخته شود، این قسمت، با ذکر یک نکته پایان می‌یابد.

نظریه‌ی «انسان کامل» عرفا، انسانی را برمی‌ساخت که مظهر لطف، رحمت، عشق، صلح، دوستی و... است. اما «امام زمان»ی که غالیان برساخته‌اند، نماد جنگ و کشتار است.

پس از ظهور امام زمان، دیگر غیرمسلمانی در کره‌ی زمین وجود نخواهد داشت. او همه‌ی آدمیان را با شمشیر به دین اسلام دعوت می‌کند، هرکس «نه» بگوید، گردن‌اش را با شمشیر قطع خواهد کرد²⁷.

وارد شهر کوفه می‌شود و همه‌ی منافقان و شک باوران را خواهد کشت، همه‌ی کاخ‌ها را با خاک یکسان خواهد کرد،همه‌ی اعضای ارتش آنجا را نابود می کند، با کشتن همه‌ی ظالمان و یاران‌شان، خدای متشخص انسان‌وار را خشنود خواهد کرد²⁸.

تمام افرادی که زکات پرداخت نمی‌کنند را خواهد کشت. همه‌ی زناکاران دارای همسر را بدون دادگاه و شهادت شهود، سنگسار خواهد کرد²⁹.

یکی از شیعیان از امام باقر می‌پرسد: آیا رفتار مهدی موعود با مردم مثل رفتار پیامبر خواهد بود؟ امام می فرمایند: هیهات! هیهات! پیامبر با ملایمت با مردم رفتار می‌کرد و می‌کوشید از طریق محبت قلوب را مجذوب و افراد را مسلمان کند؛ اما قائم با شمشیر و قتل با مردم مواجه خواهد شد. امر خدا این است که مهدی توبه‌پذیر نباشد و باید بکشد. وای به حال کسی که خیال ایستادن داشته باشد³⁰.

امام زمان فقط و فقط شمشیر می‌شناسد و از هیچ‌کس توبه نخواهد پذیرفت، فقط می‌خواهد دین و احکامش را پیاده کند، نه سخن کسی را می‌پذیرد، و نه گوش شنوایی در برابر نکوهش‌گران خواهد داشت³¹.

جامه‌های درشتناک بر تن خواهد کرد و چون علی بن ابی طالب نان جو می‌خورد³².

نفوذ و وجود یهودیان و مسیحیان را از بین خواهد برد. با ارائه نسخه‌ی اصلی تورات و انجیل آنان را مطیع خویش خواهد کرد³³.

اما برخی از آنان در برابرش می‌ایستند. عیسی ظهور خواهد کرد و پشت سر مهدی نماز خواهد خواند. دجال با هفتاد هزار یهودی گرد می‌آیند، عیسی آماده جنگ با آنان می‌شود، دجال و یهودیان فرار خواهند کرد. عیسی دجال را می‌گیرد و می‌کشد. یهودیان مخفی می‌شوند، اما اشیای مادی آنها را لو داده و به مسلمان‌ها خواهند گفت: اینجا یک یهودی پنهان شده است، بیایید او را بگیرید و بکشید³⁴.

این که این نوع اخبار توسط چه کسانی برساخته شده است، بسیار دشوار است. اما صدها روایت باورنکردنی دیگر از این نوع در متون اصلی شیعیان در این زمینه وجود دارد که فقهای شیعه آنها را می‌پذیرند.

برسازندگان، از مسیح که نماد محبت و صلح است، یک جنگ‌جوی تمام عیار ساخته‌اند. پیش از این گفته شد که امام زمان، در قد و قامت تصورات وتصدیقات شیعیان قرون اولیه ساخته شده است. تمام حوادث در آن منطقه می‌گذرد، و او با کسانی وارد جنگ خواهد شد که مردم آن دوران می‌شناختند و می‌توانستند به تصور درآورند.

سرشت تاریخی دین، به خوبی در برساخته‌ی امام زمان خود را به نمایش گذارده است. مهدی یکی از بنی هاشم است که خصوصاً از بنی امیه و بنی عباس انتقام می‌گیرد.

پاورقی‌ها:

۱ - آیت‌الله جوادی آملی، تنسیم، تفسیر قرآن کریم، جلد هفتم، مرکز نشر اسرا، ۱۳۸۶، صص ۱۳۸- ۱۳۴.

۲- تنسیم، ج ۳، ۱۳۹.


۳- تنسیم، جلد ۳، ص ۱۱۷.

۴- تنسیم، جلد۶، ص ۵۰۶- ۵۰۵.

۵- تنسیم، جلد ۵، صص ۴۷۱- ۴۷۰.

۶- تنسیم، ج ۶، ص ۵۰۱.

۷- تنسیم، ج ۶، ص ۵۰۱ و ۵۰۲.

۸- تنسیم، ج ۶، ص ۵۲۰.

۹- تنسیم، ج ۶، ص ۵۲۳.

۱۰- تنسیم، جلد ۹، صص ۵۶۵- ۵۶۴.

۱۱- تنسیم، جلد ۱۳، ص ۱۴۴.

۱۲- تنسیم، جلد ۱۳، ص ۱۶۸.

۱۳- تنسیم، جلد ۱۳، ص ۱۳۱.

۱۴- تنسیم، جلد ۱۰، ص ۶۳۶.

۱۵- تنسیم، جلد ۱۰، صص ۳۱۹ و ۳۲۴.

۱۶- تفسیر طبری، ج ۱۴، ص ۶۶.

۱۷- تنسیم، جلد ۹، ص ۶۳۹.

۱۸- تنسیم، جلد دوم، ص ۱۵۷.

۱۹- تنسیم، جلد ۲، ص ۱۸۲.

۲۰- تنسیم، جلد ۷، ص ۴۶۶.

۲۱- تنسیم، جلد ۵ - ص ۷۱۶.

۲۲- تنسیم، جلد اول، صص ۴۱۲- ۴۱۱.

۲۳- تنسیم، جلد ۱۱، ص ۷۳۶.

۲۴- رجوع شود به: «قرآن محمدی» ۴، بی‌دلیلی عصمت.

۲۵- تنسیم، جلد ۱۳، ص ۱۳۱.

۲۶- تنسیم، جلد ۱۱، ص ۶۱۷.

۲۷- المهدی الموعود، جلد ۱، ص ۲۷۹ و ۲۸۳- ۲۸۲.

۲۸- بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۸.

۲۹- بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵.

۳۰- نعمانی، الغیبه، تحقیق علی اکبر غفاری، تهران، مکتبه الصدوق.
بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۵.

۳۱- پیشین.

۳۲- بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۹ و الغیبه نعمانی.

۳۳- المهدی الموعود، ج ۱، ص ۲۵۵- ۲۵۴.